AYTEN’i gördünüz mü?
Herkesin hikayesi çoktur bu ülkede.Türkiye’de kral olsanız bile Amerika’da ilkleri yaşadığınız bazı olaylarda çok komik sahnelerin birebir başrol oyuncusu oluveriyorsunuz bir bakmışsınız.
Komik ama dramatik o kadar çok olaylar yaşarsınız ki, bunları kaleme alıp olduğu gibi yansıtabilmek de ayrı bir sanat olsa gerek.Ehh madem bu ülkedeyiz, paylaşalım ki, gülerken düşünmeye,düşünürken gülmeye teşfik etsin,her bir hikayeden bir şeyler alabilelim, dersler çıkarabilelim, değil mi?
Amerika’ya Houston’a ilk geldiğimiz günlerde, kucağımda 3,5 aylık bir bebek ve de eşim ile intibak sürecini çabuk aşabilmek için, özellikle bendeniz her tanıştığımız kişiden,her konuşulan konudan bir şeyler kapmaya çalışıyordum,malum…Yani tabiri caizse Kezbanlık dönemimiz derim hep bu döneme…
AYTEN hikayem de iste bu dönemlerimdendir..
Amerika’da Kezbanlık (!) dönemi
Birileri ile tanışıyoruz,konuşmalara çok dikkat ediyorum,sorular filan soruyorum habire..Fakat herkes konuşurken bir isim çok dikkatimi çekiyordu…
“AYTEN’i alıp gelirim”, “AYTEN’in yanındayım”, “AYTEN’de buluşuruz” , “AYTEN’den gideceğim” ,”AYTEN’in üstündeyim (!)”, ”AYTEN’den çıkacağım” ,”AYTEN çok SIKIŞIKTI bugün” ,”AYTEN’e girersen çıkamazsın (!)”, “AYTEN’in kuzeyindeyim” ,”Ofisim AYTEN’in yanında” vsvsvs bir sürü AYTEN’li cümleler…
Hanıma “Yahu bizim şirkette bir Ayten hanım vardı, burada da AYTEN denen her kim ise herkes ondan bahsediyor,bizi gene bir AYTEN buldu galiba…”dedim.Evet…Meşhur bir kadın olmalıydı ama niye meşhurdu,onu da ilk fırsatta sormak için ortam bekliyordum bir yandan.
İşte bir gün, ehliyet işlemleri için arabayla beni evimden alıp ehliyet ofisine götüren arkadaşla yolda konuşurken “Ehliyet ofisi uzak mı?.” diye sorduğumda demez mi “Yok abi..AYTEN’in hemen yanında..” …???.. ..!!!!….
Allah Allaaah dedim içimden ve hemen zıpkın gibi sordum içimde kalan bu AYTEN merakımı;
“Kardeş,bu AYTEN kimdir?..Çok mu meşhur bu kadın?..Kiminle konuşsam bir AYTENli hikayesi var..Yok AYTEN’den geliyorum, yok AYTEN’den gidiyorum, yok AYTEN’in üstündeyim…
Yoksa laf aramızda buranın orospusu mu bu AYTEN?..“……
Hay sormaz olaydım bu AYTEN’i de, dilimi karalar bağlasaydı keşke.…!!..
Arkadaş önce “Ciddi misin abi sen?..” dedi ve yüzüme şaşkın şaşkın baktı…
Tabii ben de KezbanKezban (!) bakıyorum ona karşı…???…
Bir kahkaha patlattı birden ve ardı kesilmeden nasıl kahkahalarla gülüyor bir görseniz…Dedimki içimden “herhalde orospu dememe güldü..?….”
Kahkahalar sonrası nefeslendiğinde, kesik kesik gülmeyle bulanık cümlelerle başladı AYTEN’i anlatmaya;
“Abi…. Senin AYTEN kimdir diye sorduğun var yaa……..bir YOLDUR…..!!!…”
Neeeeee?……..???..
…….
N’ayır!..N’olamaz!.. N’ayten Gerçeği…
Meğerse AYTEN, Interstate Road 10 ‘un kısa adı, Florida’dan California’ya en güneyden gidebildiğin ve Houston’un da içinden geçen I-10 imiş…:)) [Ingilizce olarak AY-TEN okunur]
Aman Allahım!.. Tam bir köyden indim şehire hesabı Kezban durumundaydım…N’ayır!..N’olamaz!.. N’ayten bu olamaz sendromundaydım yemin billah…
Böyle kısaltılmış,kod ile konuşmaların ilk provasını I-10 ile keşfetmiş,Ümit Yaşar Oğuzcan’in ünlü Ayten şiirinde “Saati sorsalar ya Ayten’e beş var,ya Ayten’i beş geçiyor” dizelerini biraz değiştirerek;
“Yerimi sorsalar,ya I-10′e beş mil var,ya I-10′i beş mil geçiyor” demeye başladım..:))
Güler misiniz ağlar mısınız halime bilmem ama ben hala hatırladıkça çok gülüyorum:))
AYTEN’e yakın bir yerlerde karşınıza çıkarsam,sakın şaşırmayın…:)))
duruYORUM – Oğuzhan ALAY
İlgili Yazılar
30 Responses to “AYTEN’i gördünüz mü?”
Yorum Yaz
En Popüler Yazılar
En Son Eklenen Köşe Yazıları
Kalifornia’da Eğitim & Yaşam
USA-TURK
Amerika’da Dil Okulundan Öğretim Üyeliğine Dört Yıl
Cüneyt ASKEROĞLU
Amerika’da Google ile Sanal Gezinti
Mine Tockey
Amerika’da Eğitim
Taylan Yalnız
iPhone’umdan Kareler!
Taylan Yalnız
2010’da “WAT”çı olmak!
Murat Öztürk
BİR YOLCULUĞUN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
Serbest Kürsü
Amerika’da bir Türk’ün Gözlemleri!
Serbest Kürsü
En Son Yorumlar
- ayşe iyigün: adım ayşe 40 yaşındayım ev hanımıyım daha önce çocuk baktım evimde şua...»
- Kasimpasali Apachi Selim: Elif seviselim mi ?...»
- yeşim kalkavan özharat: Sinem Hanım , iyigünler , ben kısmetse 3 hafta sonra Miami ye doğuma g...»
- Fethiye: Canim Semacigim, O gunler bir daha gelse ne iyi olurdu degil mi? Biz ...»
- Fethiye: Insanlara yaranamazsiniz, o yuzden cok onemli de degil. Terslemisti de...»
- Mehmet: Boyle bir seyi nasil soylersiniz! Kendisini sahsen tanimam, bilmem ama...»
En cok sevdigim hikayen, gene zevkle okudum.
Tebrikler, site cok guzel!
Gercekten site coook guzel olmus.Yureginize saglik yazilarda ayrica cok guzel.Sicak,samimi ve icten…dediginiz gibi hem gulduruyor hem de dusunduruyor.Basarilarinizin devamini diliyorum.
Oguzhancigim, Gercektende cok guzel bir yazi.. AYTEN ni bende duymustum, cook! Ama bir I-10 oldugunu hic akil edememistim dogrusu.
Bizimde Washington eyaleti Seattle sehrimizin bir UDUB i vardir! Sorarsin gence nerede okuyorsun ? UDUB !, nereye gidiyorsun? UDUB, nereden geliyorsun? UDUB! Bende ilk duydugumda sasirmistim orasida neresi diye.. Megersem meshur unuversitemiz, UNIVERSITY OF WASHINGTON nun kisaltilmis sekli ile UW ! U-doubleU mis.
Sevgilerimle,
Yine aklima simdi bu guzel yazilari okurken, aklima yasadigim komik bir hikaye geldi..
Amerika’daki turkler !!
Bundan yillar once, arabami bir gun downtown sehir merkezinde servise birakiyorum, ve oradan onlarin temin ettigi munibus ile isime geliyorum, aksam is cikisi gidip arabayi almak uzere. Bu arada munubusu beklerkende, 25 cent atip, bir kahve aliyorum kendime hazir sipsak ekspresso makinesinden ! Bir sabah yine oradayim, benim arabam ile ilgilenipde yillardir yardimci olan bir bey ilede dost olduk, ben kahve alacagimi soyledigimde, oda bende bir break alayim bu arada diyip her ikimizde kahve makinesine yoneliyoruz! Bu arada unutmadan yazayim, tipimden dolayi beni pek turke benzeten yok.. Herneyse John ile kahve makinesine dogru yurudugumuzdede sagdan soldan konusuyoruz, kahve makinesi onune geliyoruz, ben parayi atiyorum birde ne goruyorum sarrrrr diye butun kahve makineden , mazgalina bosalip gidiyor?? Niye cunki altina bardak koymayi unutuyorum, malum sabahin muhtemelen 6 si.. henuz kahvemi almadigim icin uyuyor olsam gerek. Ama bu arada, kahve makinesinin bulundugu lobi de iki tane cok cici genc var.. Saclar, biryantinlenmis, taranmis, takim elbiseler icinde.. Ben yari utanik bir sekilde onlari fark ediyorum, ve onlarda ayni anda bir agizdan Turkce olarak.. ” Abi ! Kiza bak cocuk ile laflayacagim derken, kahve makinesine bardagi koymayi unuttu diyorlar!! ” Tabiiki bende gulerek, ve turkce olarak onlara “YA !! gercektende cok komik oldu!” dedigimde onlarin halini dusune biliyormusunuz??? Sanki her ikisinide elektirk carpmis gibi o biryantinli saclari birer kirpi misali dimdik oldu!!!!! Yillar gecti hala gulerim, aklima geldikce..
Ama simdi bende bu dersten dolayi.. Toplu ortamlarda dikkat ediyorum turkce konusurken.. Malum nufusumuz gun gectikce artiyor….
Merhaba
)
Oguzhan bey, ayni seyleri bende yasamistim Houston’a ilk geldigimde. Kendimi tuhaf hissetmistim once ama baktim sadece ben degilmisim cunku AYTEN konusunda
Bende arkadasima hep Ayten diyorsunuz birgun giderken benide gotursenize merak ettim su kadini demistim:))
Sevgilerimle, Houstona Turkiye’den selam.
Zeynep hanim sagolun.Demek ki yalniz degilmisim Ayten konusunda:)
Aslinda I-10 bircok state ve sehirden geciyor.Kimbilir sessiz kalan ne Ayten kurbanlari vardir sizin gibi,benim gibi.Sessiz cogunluk belkide…:))
Turkiye’ye sevgiler..
Oguzhan, hikayene cok guldum. Gercekten 10 sene once Houston’a geldigimde Ayten beni de sasirtmisti. Houston’da yasayan Ayten isimli bayanlarin yasadiklari cok ilginc olsa gerek. Keske onlardan da birseyler duyabilsek.
Website’niz cok guzel. Amerika ile Turkiye’yi birlestirmek adina kurulmus cok guzel bir site. Bundan sonra zevkle takip edecegim yazilarinizi. Cok cok tebrikler!
Aksama AYTEN’in ordaki (!) Cafe Express’te bir kahve mi icsek?..Ileyda ve Leyla’da AYTEN’i alip gelirler hem:))
Sende de hikaye coktur,arada bir patlat burada Muge.Herkes her hikayeden bir sey aliyor inan..
Websitemiz bizim degil sizlerin yeri olacak.Yillardir yahoo grouplarda oncu olan insanlar bir araya geldik,simdi her sey daha kalici ve gorsel olarak karsimizda..
AYTENsiz bir gun dusunemiyorum:))
Ben de bir hikaye paylasayim o zaman
)) Bundan birkac sene evvel, Amerika’ya yeni gelmis genc bir Karadenizli delikanli, yolda giderken bir afis goruyor ve cat pat anlayip konustugu Ingilizcesiyle heyecanla “aaaaa abi burda da Lazlar varmis” diyor, gosterdigi afise bakiyorum “Laz-y Boy” reklami 
)))))
gercekten siteniz cok guzel, daha yeni bakmak imkanim oldu, nice paylasimlara diyorum, tebrikler…..
Super..Bu LazBoy hikayesini de duymuştum,hatırlattığınız iyi oldu.Deşince neler çıkıyor neler, di mi?…
Bir de hani şu Car Dealer’larda arabaların camında kocaman yazan Down Payment’i gösteren rakamlar vardı.
Biz de ilk araba ararken “Aaaaa..BMW’ye bak 1799$’a satılıyor..” diye bir çığlık atmıştım.
Ama İLK ve SON çığlığımdı:)))
Teşekkürler yorumlarınız için…
Deşelim bakalım insanları..Kimbilir daha neler çıkacaktir.
Benide ayten ile tanistirdin sonucta.
Diyecek soz bulamiyorum.Harika bir hikaye bu.Amerikaya geldigimizde kirkindan sonra tekrar ehliyet sinavina girmek bana cok komik gelmisti.20 yil once duydugum heyecani duymustum.Neler yasadik bunun gibi.Ama senin hikayelerin bir baska guzel dostum.Iyiki varsin.
süperrrrrr asla düşünemedim okurken :=)senin gibi kendisiyle bu kadar barışık biri daha varmıdır oğuzzzzcm harikasın =)
Sagol Gunselicim…Bunlar gibi daha ne yasanan dramatik ve komik olaylar var bilsen.Zamanla aktaracagim,okursunuz.
Sitenin amaci Amerika’da yasayan ve Zaten Amerika’daki yasami merak eden Turklere icinde yasadigimiz gercek tecrubelerin isiginda,ayri bir perspektiften yol gosterebilmek,kaynak bir site olabilmek..
Yorumlariniz bana hep guc katiyor..
Mehmetcim Ayten’de (I-10) giderken sana bir yazimi okutacagim bu yolu unutma demistim,sen anlamamistin.Simdi anladin degil mi?..
Ehliyet sinavi stresini bilirim.Insan hayata sifir km basliyor Amerika’da,yeniden kimlik kazaniyor adeta.
Ya Oguzhan,
Kacinci keredir okuyorum kimbilir, her seferinde de guluyorum.. Sen cok yasa e mi?
Sevgiler,
Fethiye
Sen de çok yasa ablacim…Yaşadığımız o kadar çok olaylar var ki böyle,dizi film olur diye düşünüyorum.
AYTEN konusunda en çok “AYTEN’in üstündeyim (!) birazdan AYTEN’den çıkınca seni ararım” lafına içimden “tövbe tövbe” çekerdim…:))
Türkçenin elastikiyetliği iste..Nereye çeksen gider,icimizde kötülük asla yok ama o dönemde içimde olan şey KEZBANLIK idi:))
Sevgiler,
Oguzhan Abi
Gulmekten gozlerimden yaslar geldi. Esim daha basligi gorur gormez anladi bense kezban 2:)
Harika bi yazi olmus bende esimde cok gulduk,ellerine saglik..
Kezbanlik parayla degil sirayla galiba:)
Amerika’daki Kezbanliklarima yeminlen bugun bir tane daha eklendi..
AYTAC..
Benim kiz TR’den yeni geldi,herkes (aileden) paralar yagdirmis, ve gelir gelmez “AYTACi artik alacagim baba..” filan diyor.
Ne AYTACi dedim…
Megerse itouch imis..
Hani iphone’u biliyorum da itouch’u bilmiyordum..Ayrica bu son kezbanligim konusunda da beni yalniz birakmayan dostlarim vardi,sagolsunlar….:D
Tesekkurler,sevgiler..
evet burada da Cok I-10 lik yaptik Michigan da hele 20 senedir buradayim…. bayildim artik!!!!!
Michigan’da I-10′lik???…Biraz anlatabilir misiniz Tunc bey..Benzer hikayeleri dinlemek isterim..
Tesekkurler..
Oguzhan Bey,
Kaleminize ve yureginize saglik..
Insanin kendisi ile dalga gecmesinin ne kadar eglenceli oldugunu animsatiyorsunuz okuyuculariniza.. O nedenle, ayrica anlamli buldum ve cok guldum Ayten hikayesine:))
Calismalarinizda kolayliklar diliyorum…
Tesekkurler Necla hanim.Her insanin komik hikayesi vardir bu ulkede ama ya kendi kendilerine gulerler,ya da cok yakin dostlarina anlatirlar,pek paylasmayi bilmezler..Aslinda arkadaslarimdan dinledigim o kadar cok Kezbanliklar var ki boyle,bunlari da kaleme alsam herhalde bir dizi olurdu:)
Insan gerektiginde kendisi ile dalga gecmesini de bilmeli.En buyuk hazine insanin kendisidir..
Sevgiler…
çok iyimiş ya
geçen kardeşimde arkadaşıyla konusurken arkadaşı ı run each team yazmıs bende ne yapmıs dedım ayran içmiş dedi:)onada cok gülmüştüm:)
Aklima Temel fikrasi geldi I run each team’i gorunce..
“Temel Ingiltere’de lüks bir otele yerlesmis. Oda servisini açip: ‘TU Tİ TU TU TU TU’ demis. Oteldekiler telasa kapilmis bu mesaji çözmek için. Oraya buraya haber salmislar… Sonunda konsolosluktan bir çevirmen bulmuslar veeee… Temel’in ne dedigi anlasilmis: ‘2 çay, 222′ye!..”
Tesekkurler..
oguzhan bey,usa-turk’u cok yakindan takip etmekteyim.yureginize ve kaliminize saglik.cok guzel konulara deginiyorsunuz.ozellikle AYTEN yaziniz.nereden buluyorsunuz o fikralari.sayenizde hem guzel yazilar okuyor hem de bol bol guluyoruz.artik yazilarinizi dort gozle bekler oldum.basarilarinizin devamini diliyorum.guzel paylasimlariniz icin tekrar cok tesekkurler…
Tesekkurler Cigdem hanim..Bazen o fikralarin icinde bizzat rol bile alabiliyoruz netekim:)
Abi eline, kalemine saglik, cok guldum sabah sabah. devamini bekliyoruz boyle hikayelerin.
Aytenler,Aytaclar,Selmalar,Lazboylar hayatimizin bir parcasi Amerika’da…Ha bir de ASAP,OBO,FIRM,TGIF gibi kodlu yasama antreman yaptigimiz gunlerin hatiralari da coktur…:))Sirasi gelince yazariz daha…
10 NUMARA.
Tesekkurler Neriman ablacim..AYTEN ile kesisse de Allahtan Dallas’a KIRKBES’i alip adam basi birer OTUZBESLIK ile geliyoruz:))Hamsilerin dayanilmaz cazibesini Dallas ve Houston’da estirenlere 35′lik de az gerci ama…:)))