Yavruladık

Büyük bir ihtimal “Bu başlık da ne?” diye merakla geldiniz bu yazıya… Ama merak edilecek birşey yok, doğal bir olay yavrulamak ama biz kibarlık namına “doğurmak”, “doğum yapmak” şeklinde kullanıyoruz. Nerden çıktı böyle başlık derseniz, bizim Ankara Atatürk Anadolu Lisesi’nden dostum, New York’da göçmenlik avukatı olan arkadaşım Arda, eşim Özge’nin hamileliği boyunca böyle takılırdı bize: Ne zaman yavrulayacaksınız? Yavrulamadınız mı daha? İlk duyduğumda çok gülmüştüm, ben de arkadaşlar arasında bu şekilde kullanmaya başladım yavrulamak kelimesini

Evet 9 ay 12 günlük bir hamilelik macerasından sonra Duru’muza kavuştuk 30 Haziran sabahı. Yıllardır her konuda değişik e-mail gruplarında ve web sitelerinde yazıp dururdum, herşeyi pek bir bilirdim ama bizim ufaklık hamilelik ve bebek konusunda ne kadar cahil olduğumuzu daha gözlerini dünyaya açmadan gösterdi bizlere. Hamile olduğumuzu öğrendikten sonra çok şey okuduk, çok kişiyi, eşi dostu arkadaşı dinledik, okudukça dinledikçe öğrendik, hayretlere düştük. Meğerse portakaldaki C vitamininin insan yavrusu halini alması ne kadar uzun, ne kadar kompleks ve ne kadar harika bir süreçmiş. Gerek çevremizdeki arkadaşlar, gerekse yüzlerini görmesem bile internet kanalıyla tanıştığımız bir kaç arkadaş sağolsunlar hamileliğin her adımında bizleri her konuda aydınlattı. Aslında bu kadar çok bilgi iyi mi kötü mü bilemiyorum ama bir iki arkadaşın dediği her zaman kılavuzumuz oldu; herşeyi okuyun her şeyi dinleyin, korkmayın, panik olmayın ama zamanı geldiğinde durumunuza göre size en uygununu siz kendiniz bulacaksınız. Ben de bütün bunları bir adım daha ileri götürüp, diğer konulardaki yazılarım yanında babalık tecrübelerimi burada zaman zaman sizlerle paylaşacağım. Çoktan baba olanlar “aaaa bizde de öyle olmuştu” veya “sen bir de şunu yaşa da görürsün o zaman” derken, babalığa soyunacak olanlar da okurlar, akıllarının bir kenarında bulunur. Kimbilir günün birinde bir yerde dersiniz “Yalçın’larda da böyle olmuştu, bir de onu deneyelim” diye.

Nerden başlaşam bilemiyorum. En iyi nokta sanırım çoooook uzun süren hamileliğin son haftası, veya belki o haftadan da uzun süren son bir iki gün. Hele hele son doktor randevumuzda doktor hanım “3-4 güne gelir” deyince, ultrasondan bize ilk güldüğü gün hızla artmaya başlayan heyecanımız tavana vurdu. Son hafta artık hanımefendinin eli kulağında olduğundan başka hiç bir şey düsünemiyorsunuz. O hafta ofise gittim geldim ama o günlerin ne bana hayrı oldu ne de ofise. O günler kaplumbağa ile gittim ofise, jetle geri döndüm (gerçi şimdi evde “yavrum” beklediğinden jetler de kesmiyor akşamları). Kulak her an telefonda, kafada telefon geldiğinde yapılacakların planlaması. Acaba emniyet şeridinden hızla gitsem cezası nedir gibi garip düsünceler belirmeye başladı kafamda. Ama çok sükür bu tip çılgın fikirleri test fırsatı doğmadı…

28 Haziran pazar günü Duru hanımın geliş günüydü. Hanım efendiden pek ses yoktu, ama yapılacak da fazla birşey olmadığından ailecek, gözümüz kulağımız eşimde beklemeye devam.  Gerçi böyle bir ekonomik krizde kim gelmek ister ki Dünya’ya? Nihayet bir buçuk gün rötarla zamanı geldi “yavrulamamızın.”

Evet, şimdilik “Hoşgeldin dünyamıza Duru bebek” diyelim ve bağlıyalım yazımızı…

Düzenli olarak yazmaya çalışacağım babalık maceramı bu köşede sizlere… İlginç olacağına inanıyorsanız sol tarafta gördüğünüz “E-posta ile abone olun, köşe yazılarını önce siz okuyun” abonelik kutucuğuna e-mail adresinizi girin ve “Abone Ol” butonuna tıklayın. Bu “ilk”lerle dolu yolculuğu birlikte yaşayalım… Yorumlarınız aşağı sorularınız forum bölümüne…

Devami: Prensese Hazırlık >>>

Yalçın Sert

YaşıYorum
Yazar Hakkında

7 Responses to “Yavruladık”

1. Esra Batikhan diyor ki:

   23 Temmuz 2009, 22:39

   Benimde en cok merak ettigim konulardan biridir bu. Bir babanin ilk yavrusunu kucagina aldigi anda aklindan gecenler, cocugu ile iliskileri yasadigi heyecanin tarifi babaya gore nedir? Hep annelere sorarlar ne hissettin ,nasil..vs yazilanlar, yazilar, sorular hep annelere yoneliktir. Babalar bi kenarda bekletilir bulamayiz onlarin heyecanini yazilarda, yazilmamistir onlarin zirvelerde ki heyecani.. Simdi bir firsat sanki onumuzde..

   Bende merakla bekliyorum arkasindan gelecek yazilari..

   Cevapla
   • Yalçın Sert diyor ki:

     01 Ağustos 2009, 23:07

     Valla kesin anneler kadar yogun hissetmedigimize eminim desem yanilmam herhalde. O yogunlugu hissedebiliyorum. Sanirim bizim heyecan ufaklik dediklerimize, yaptiklarimiza tepki vermeye basladiginda baslayacak…
2. Necla Ozturk diyor ki:

   31 Temmuz 2009, 19:37

   Yalcin Bey,

   Haklisiniz, baslik nedeniyle okudum yazinizi, biz de ayni sakayi yapardik aramizda da Beni yillar oncesine goturdu…

   Kutluyorum sizi.. Gule gule buyutun, saglik ve huzurla.. Duru bebegin ailenize inanamayacaginiz kadar guzel bir renk olacagindan eminim, her bebek gibi.

   Hamilelik ve dogum sureci yaninda, bir bebegin bakimi ve buyutulmesi ile bir evladin yetistirilmesi sureci, hos bir yolculuktur. Tahmin edemeyeceginiz kadar buyutur, ogretir ve zenginlestirir insani.
   Pek cok sey kitaplardan ogrenilmiyor.. Yasayarak ya da yasayanlardan ogrenmek en kalici ogrenme sekli oluyor. Siz de bizimle paylasirsaniz deneyimlerinizi seviniriz..

   Size kolayliklar, Duru bebege, saglikli, mutlu ve huzurlu bir omur diliyorum..

   Bekliyoruz gelismeleri…

   Cevapla
   • Yalçın Sert diyor ki:

     01 Ağustos 2009, 23:08

     Tesekkurler Necla hanim. Dediginiz gibi hos, hatta hostan ote zevk verici bir yolculuga basladik, her gecen gun daha bir guzel ve heyecanli oluyor. Yazilar altinda yorumlarda veya forumda siz de tecrubelerinizi paylasirsaniz ben de sevinirim.
3. Necla Ozturk diyor ki:

   01 Ağustos 2009, 23:59

   Elbette, elimden geldigince katkida bulunmaya calisirim..

   Cevapla
4. Gökhan Kısabacak diyor ki:

   03 Ağustos 2009, 20:58

   Tebrikler Yalcin abi,
   Benim de 3 aylık kızım var.Ben de onu kucagima alacagim zamani dort gozle bekliyorum.Su immigration vizem cıksın bi an once kavusayım kızıma ,esime.Bu arada cocuk buyutme hakkında yazmaya lutfen devam et.Cocugun universite masrafı analizin vardi bir yerde o cok hosuma gitti.
   Yani yaklasık 402 dolar falan biriktirmek gerekir sadece universite icin seklinde.
   Cok genç baba oldugum icin cocugum icin yapmam gereken cok fazla sey var bu acıdan her turlu bilgiye ihtiyacım olacaktır.

   Cevapla
   • Yalcin SERT diyor ki:

     19 Ağustos 2009, 21:57

     Selam Gokhan,

     Aslinda genc baba olmak avantaj diyebilirim. Bence early 30’s ideal. Boylece cocukla birlikte buyurken yorulmuyorsun Onun buyudugunu “dunya gozuyle” genc ve dinc iken goruyorsun, torun morun gorme sansin artiyor. Ama diger yonden de acemilik oluyor diyecegim ama ilk cocuk 20 yasinda da olsan 120 yasinda da olsan acemilik sayilir

     Bizi izlemeye devam edin