Çocuğumuzun gelecekte ki karakterini etkileyecek bize yardımcı olucak “baby sitter” yani bebek bakıcımızı seçmek Amerika’da biraz daha zordur. Eğer yeni gelmiş isek ve bu konuda yardımcı olacak arkadaşlarımız çevremiz de yok ise çocuğumuz için doğru kişide karar kılmak daha da zor olur. Bir önceki Bebek Bakıcılığı (Babysitter/Nanny) yazımızda bakıcımızdan neler beklediğimizi listelemiştik. Şimdi artık çocuğumuzun bakıcısını seçmekte sıra. Eminim çocuğunuza bakıcı olmak için bir kaç kişi veya daha fazlası başvuracaktır ama aralarından birini seçmek zorundasınız. İlk yapacağınız iş rahat bir zamanınıza adaylara randevu vermeniz. Birkaç saate sıkıştırılmış, görüşmeden hemen sonra yetişmeniz gereken o araya bakıcı almanız sizin yanlış karar vermenize yol açabilir. Dolayısı ile bakıcınızı seçmek için kendinize ve gelen adaya zaman tanıyın.
Bakıcı adayınız geldi ve kapınız çalındı. Kapıyı açıpta merhaba dediğiniz anda bakıcının sizinle ve çocuğunuzla olan ilk iletişimi sizin için en büyük ipucu olmalıdır. Bu ilk karşılaşma anında ki hisleriniz çok önemlidir. Bakıcı adaynız kapıdan girdiği anda içeriye;
Bundan sonra karşılıklı olarak oturdunuz ;
Tabi bunların dışında sizin de kendinize ait sorularınız olabilir. Ben daha çok bakıcı adayının (baby sitter, nanny) personel özellikleri üzerinde durdum. Sizin mesela ekstra olarak, ev işleri, gidiş geliş saatleri, kaldığı adres, tanıdıklarının adresleri… vs hepsini detaylıca konuşmanız lazım. Bu konulara bir önceki Bebek Bakıcılığı (Babysitter/Nanny) yazımda değinmiştik zaten. Konuşmanın sonunda eğer bakıcı adayı gerçekten içinize sinecek olursa ücret meselesinde de çok rahat anlaşabilirsiniz. Ama tam karar vermeden önce bir kaç adayla daha görüşmeniz verdiğiniz kararın doğruluğundan emin olmanızı sağlıyacaktır. Çocuğunuzun psikolijik olarak sağlıklı bir şekilde gelişimini tamamlaması tamamen size ve bakıcınızın şefkatine, sevgisine ve ilgisine bağlı. Size arkadaşlarımdan bizzat dinlediğim bazı bakıcı ile yaşanan tatsız olayları anlatmak istiyorum.
Kızkardeşimin arkadaşı Sabancı’ya ait otistik çocuklar için kurulmuş bir kurumda doktor olarak çalışıyordu. Çocukların otizm olmasına ne sebep oluyor dediğimde bana verdiği cevap gündüz çalışmaya giden annenin arkasında kalan çocuğun yeterli ilgiyi bakıcısından veya annesi ile birlikte ise annesinden görmediği, gün boyunca sadece çocuğa TV seyrettirildiği için çocuğun zaman içinde içine kapanık, insanlarla göz teması kurmayan bir çocuk haline geldiği ve bu da otizme zemin hazırladığını söylemişti.
Bir gün iş arkadaşımla konuşuyoruz. Bana bakıcısıyla yaşadığı bir olayı anlattı, bu olayın hemen ardından bakıcısını değiştirmişler. Çocuklarını bakıcıya bırakıp işe gidiyorlarmış birgün bakıcısı çocukları özel bir sebepten dolayı kendi evinde bakacağını söylemiş sadece o gün için. Arkadaşım olur deyip çocukları bakıcısının evine bırakmış. İş yerinin öğleden sonra tatil olması sebebiyle arkadaşım erkenden gidip çocuklarını almak istemis. Eve gidip kapıyı çaldığında bakıcı çok şaşırmış çünkü beklemiyormuş arkadaşımın erkenden kendisine gelmesini. Arkadaşım içeri girdiğinde gördüğü manzaraya inanamamış, şok olmuş. Çünkü içeride öyle bir sigara içilmiş ki göz gözü görmeyen bir duman varmış ve dumanların arasında çocukları. Meğer bu durum aynen evlerinde de yaşanıyormus. Gün boyu çocukların yanında sigaralar içiliyor sonra ev sahibi gelmeden ev havalandırılıyormus. Hemen o gün o bakıcıyı bırakmışlar ve tabi bunun nasıl daha önceden farketmedikleri içinde büyük bir acı duymuşlar.
Bir başka olay bir arkadaşım bakıcı olarak çok genç bir kızı çocuklarına bakması için almıştı. Zaman içinde farketmişler ki telefon faturaları birden bire artmaya başlamıs. Konuşmanın dökümünü istediklerinde gördükleri, kendilerinin olmadığı saatte telefonla saatlerce yapılan konuşmalar. Bu konuyu bakıcı ile konuştuklarında bir daha böyle bir şeyin olmayacağını söylemiş. Bir kaç hafta sonra arkadaşım parkta iş arkadaşı ile yürüyüşe çıkmışlar öğlen arasında. Birdenbire bir bakmışlar kendi bakıcıları ileride bir genç bir çocukla samimi bir şekilde konuşuyor. Vardıklarında çocuğunun nerede olduğunu sormus. Bakıcıda hemen arkasındaki boş havuzu gösterip çocuğun orada oynadığını söylemiş. Çocuğa bakmaya gittiklerinde çocuk yere sinmiş vaziyette korku ile oturuyormuş. Şok olmuşlar ve hemen o gün bakıcı ile sözleşmesini feshetmişler. Sonrasında çocuğuyla konuştuklarında bu gencin evlerine de geldiğini öğrenmişler.
Bir başka olay ise; arkadaşımın evine çocuk eğitimi ve gelişimi üzerine eğitim almış bir arkadaşı arkadaşımı ziyarete gelmis. Konuştukları sürece gelen arkadaşı farketmiş ki çocuk hiç yanlarına gelmiyor. Sadece oturmuş oyuncakları ile oynuyor. Yaa demiş bu çocuk bu yaşta (2 yaşına girmek üzere) hareketli olması, atlayıp zıplaması, yaramazlık yapması, yanımıza gelip bizlerle göz teması kurması lazım ama geldiğimden beri hep oyuncakları ile oynuyor. Bir bakıcınızı kontrol edin demiş. Hemen ardından arkadaşım tüm eve kamera yerleştirmis. Ve kamera da bakıcının çocukla hiç ilgilenmediği oturup sadece televizyon seyrettiği çocuğunun da kendi başına kaldığı ve oyuncakları ile oynadığını görmüşler. Bakıcı resmen hiçbirşey yapmıyormuş alıp bir kucaklıyayım, biraz oyun oynıyalım yok hiçbirşey. Ama akşam eve geldiklerinde son derece ilgili bir bakıcı modu. Hemen o gün bakıcılarına kapıyı gösterdiler.
Ve son olarak anlatacağım olay Bursa’da iken dinlediğimde beni en çok yaralayan olaylardan biri. Arkadaşım çalışacağı için çocuğunu bakıcıya emanet etmis. Bir gün işe giderken çocuğu erken uyanmış ve bakıcısı eve gelmiş. Çocuk bakıcıyı gördüğü anda kapının arkasına saklanmış (bu tepki sonrasında bir kaç kere daha tekrarlanmış) bu durumu ilk başta arkadaşım anlayamamış. Sonra zaman içinde bakmışlar ki çocuk kendi içine kapanmaya başlamış. Sonrasında ise hiç konuşmamaya. Arkadaşım bu olayın üzerine gidince (kamera vs) gerçekler ortaya çıkmış. Meğer bakıcı eve erkek alıyor ve söylememesi için çocuğu dövüyor ve tehdit ediyormuş. Bu olayın çıkmasının hemen ardından bakıcıyı hemen göndermişler ama maalesef bakıcının verdiği zarar hemen düzeltilememiş. Bir süre çocuk psikolojik destek almış konuşması ve insanlarla ilişki kurması için. Çocuk konuşmaya başlamış ama kekeliyerek ve bu sosyal hayatına da yansımış. Şimdi çocuk ortaokulda ama haaala malesef etkileri sürüyor.
Kısaca bakıcı bulmanın en güzel yolu çevrenizin referansı. İçinizin daha da rahat etmesini istiyorsanız eve kamera yerleştirebilirsiniz. Zaten çocuğunuzun bakıcısı ile bir problemi olup olmadığını bir kaç hafta içinde çocuğun davranışlarından konuşmasından hemen anlayabilirsiniz. Olumsuz birkaç davranışın ard arda olmasını kesinlikle gözardı etmeyin ve üzerine gidin. Bakıcı seçimi gerçekten çok ince bir konu özellikle Amerika’da bakıcıların çocukları alıp kaçırdığı, iyi bakmadığı haberlerini maalesef çok okuyoruz. Herkese bu konuda cidden kolay gelsin diyorum. Eğer ki sizinde yaşadığınız olaylar var ise özellikle Amerika’da bizimle paylaşırsanız biz annelerin nelere dikkat etmemiz gerektiği konusunda çok yardımcı olacaktır.
Bir sonra ki yazıda Preschool seçiminden bahsedeceğim. Benim icin çok önemli olan bu konuyu sizinlede paylaşmak istiyorum…
Haftaya görüşmek uzere..
Ben 38 yaşında 2 çocuk annesiiyim … çocukları çok seviyorum sabırlı bir anneyim…. çocuk bakıcılıgı yapmak evime maddi destekte bulunmat düşüncesindeyim… canımızdan çok deger verdigimiz yawrularımızı tabiki emanet edecegimiz insanları tanımak istersiniz çok haklısnız bu konuda… ben Aallah korkusu olan ve vicdanlı bir insanım önce Allah a sonra bana emanet edebilirsiniz saygılar