Aydın’dan Amerika’ya! Özgürlükler ülkesi neden olmasın?

 Merhabalar adım Rıfat, Aydınlıyım ve Aydın’da ikamet ediyorum. Yeşil Kart Çekilisine katılıp kazanan bir talihli olarak, Aydın’dan Amerika’ya olan bu serüvenimi sizlerle paylaşmak, bu yolda edindiğim deneyimleri sizlere aktarmak istedim… Uzun bir süredir USA-TURK.com’un köşe yazıları ve forumlarını zevkle takip eden birisi olarak paylaşıma verilen önemi takdir etmemek elde değil.. dolayısıyla çorbada benim de bir tutam tuzum bulunsun istedim…

Öncelikle biraz kendimden bahsedeyim: Evli ve 1 çocuk babasıyım. Mesleğim harita-kadastro teknikeri olup bir türlü mesleğimi çeşitli sebeplerden dolayı icra edemedim yani devlet sektöründe KPSS engeli, özel sektörde de maaşımı alamayışımdan dolayı mesleğimi yapamadım. Askerliğimi 1999 yılında binlerce kişinin hayatını kaybettiği deprem kuşağında, Gölcük’te yaptım.Deprem öldürmez binalar öldürür derlerdi, askerliğim zamanında birçok anılarada şahit olmuşumdur… belki ilerde ayrıca anlatırım sizlere..

“Neden Amerika?”

Birçok Avrupa ülkesini gemide çalışmış olduğum zamanlarda dolaşma şansınıda elde etmiştim. Evli ve bir çocuk babası olduğum için garsonluktan, inşaatçılıga, kargoculuktan, boyacılığa birçok alanda iş yapmak zorunluluğum oldu.. Şuan yine özel sektörde benimle hiç alakaşı olmayan muhasebecilik işi yapıyorum. Aklımda her zaman eğitimimi tamamlamak gibi bir düşünce olsada bir türlü zaman ve imkanlar elvermek malesef bilmedi. Eşimse lise çocuk gelişimi mezunu olup, Türkiye’de çağımızı hala aşamadığımız, bir kısım bayanların üniversiteyi kazanmış olmalarına rağmen, sadece bazı ödünler verdikten sonra yüksek eğitim-öğrenime devam edebiliyor olmaları yüzünden çok istesede üniversite deneyimi edinemedi…

Kafamda her zaman yurtdışına gitme isteği olduğundan dedimki “özgürlükler ülkesi neden olmasın?” Sonuçta Başbakanımız bile çocuklarını sırf bu engel yüzünden Amerika’da okutuyor. Öyle değil mi?

 “Green Card Maceram!”

 “Evet, neden olmasın!” diyerek 2007 yılında yine interneti kurcularken bir reklam maili gözüme ilişti ve bende başvurumu yaptım. Sanırım 2008’de çoklu çekilişe almışlar beni 2009’da kazandım haberini aldım. Bu Green Card lotosuna ilk katılışımdı…

 “İlk Hayaller, Duygu ve Düşünceler!”

Başvuruyu yaparken kendi kendime her zaman “bir kazansam hele! birde vizeyi alırsam..!” diye düşünüyor, sürekli iş aramaktan ve hakkımı alamamaktan bir nevi bıktığım için artık Amerika’da ne iş olursa olsun yaparım yeterki hakkımı versinler diyerek teselli etmeye çalışıyordum kendimi!

 “Ozgürlükler ülkesi diye boşuna dememişler”

Eşimin Turkiye’de üniversiteyi kazanmış olmasına rağmen ulkemizde üniversiteye gitmesini engelleyecek nedenlerin olmasi beni hep üzmüştür. Düşünsenize Amerika’da kimse bir bayanın okuma özgürlüğünü kısıtlamıyor! Bazi nedenlerden dolayi ulkemizde universitede egitim sansindan mahrum kalan bayanlarimizin, Amerika’da devlet dairelerinde bile özgürce çalışabiliyor olmalari, hor gorulmuyor olmalari, egitim ozgurluklerinin kesintiye ugramamis olmasi gibi nedenlerden dolayi   özgürlükler ülkesi diye boşuna dememişler Amerika’ya!

“Gelecek Kaygısı!”

Gelecek kaygısı heryerde vardır mutlaka ama buradaki gibi stresli değıldır diye düşünüyorum. Düşünsenize en azından Amerika’da dilimizi iyice öğrendiğimizde eğitimimizi tamamlayabilecek ve huzurlu bir gelecek kurabilecek ve en önemliside çocuklarımızın eğitimine ağırlık vererek gelecekte iyi yerlerde karıyer yapmalarına fırsat vermiş olacağiz..

Dolayısıyla Green Card çekilisine başvurmamdaki en büyük neden gelecek kaygısı yaşiyor olmamızdı herhalde… Belki diyeceksiniz “Amerika kucak açmış bedavaya gel sana ev, araba, yat, kat vermiyorum ki!” -Ama en azından bunlara ulaşabilme fırsatı veriyor. Kafasını kullanan akıllı adımlar atanlar bunlara sahip olabiliyor…

Tamam belki yepyeni bir sayfa açılmış olacak hayatımızda ama olsun denemeye değer diye düşünüyorum sonuçta kaybedecek bir şeyim yokkı asgari ücretle çalıştığım bir işimden başka. Buna bile her zaman şükür ediyorum.

Birinci Bölümün Sonu!

Bu yazı Rifat Aydınlı tarafından yazılmıştır.

Serbest Kürsü

Sizden Gelen Yazılar
Yazar Hakkında

5 Responses to “Aydın’dan Amerika’ya! Özgürlükler ülkesi neden olmasın?”

1. Fethiye diyor ki:

   10 Aralık 2009, 05:13

   Rifat bey,
   Oncelikle size yesil kart maceranizda bol sans dilerim. Hayatta hic bir sey icin gec degildir, mucadele bittigi an hayat biter zaten. Umarim Amerika maceranizda aradiginizi bulursunuz. Ama basarili olacaginizdan benim sahsen hic kuskum yok.
   Sevgiler

   Cevapla
   • rıfat diyor ki:

     14 Aralık 2009, 05:42

     ilginiz için bende teşekkür ederim inşallah hayırlı olması dileğiyle; çıktığımız bu yolda hüsrana uğramayız. Bu yolda emin adımlarla ilerleyerek bizde topluma yararlı birer birey olarak yetiştirebilirsek kendimizi ne mutlu bize….saygılar..
2. absinthium diyor ki:

   15 Aralık 2009, 08:59

   bence en olmadı garsonluk yapar yınede gecındırırsın evını. allah kolaylık versin…

   Cevapla
3. çılgın eleman tolga :D pf diyor ki:

   04 Ocak 2010, 13:02

   rıfat abi helal olsun sna çevren olan onca sana orda ne işin var diyen man kafaya rağmen başarmıssın inş her dilediğin gibi olur Ve unutmamak gerekki çağımızın en büyük sorunu bence gelecek kaygısı saçlarım beyazladı benim stresten hayatta en çok ayda 500 tl maaş alıp ölmekten korkuyorum tüylerim diken diken oldu!lafı uzatmadan başarılar dilerim

   yaşamın gerçek amacı ölmeden önce kendine ve çevrene iz bırakıp başarılı olmaktır

   Cevapla
4. Sysinternal diyor ki:

   19 Ocak 2010, 18:11

   Yolun açık olsun hemşerim.. Umut yoksa yaşamanında anlamı yok.Nice insanların kapısından döndüğü bir yerden rahat bir şekilde ailen ile birlikte çıktın ve artık rahatça gidip yeni bir hayata başlama hakkını elde ettin.Güzel haberlerini bekliyoruz

   Cevapla