Peki Amerika’daki anneler? Bu konuyu Amerika’da yeni anne olmuş ama çalışmak zorunda olup bebeğine güvenilir bir bakıcı arayan, çocuğu artık 2,5 yaşına gelmiş ve sosyalleşmesini isteyen ama hangi kreş/yuva (preschool)’a vermeli nelere dikkat etmeliyim diyen annelerimize yardımcı olmak amacı ile bu yazıyı yazmaya karar verdim. Çünkü bende aynı yollardan geçtim, sizin sorularınız benim de sorularım olduğu için mümkün olduğunca tüm ayrıntıları noktası, virgülüne kadar yazmaya çalıştım.

California Simivalley’de okula gittiğim sıralarda Meksikalı bir arkadaşla tanışmıştım. Ne iş yaptığını sorunca bana cocuk bakıcılığı yaptığından bahsetti. Ne kadara çalıştığını sorduğumda haftalık 200 dolara bir ailenin 2 çocuğuna baktığını söylemişti. California Tustin’de bir Türk arkadaşım da aylık 1000 dolara çocuk baktığından bahsetmişti, demek ki deneyimsiz bakıcılar için rakamlar aşağı yukarı aynıydı bu bölgede. Zeynep doğduktan sonra burada farklı eyaletlerden email yoluyla tanıştığım annelerle Ortaköy’de buluştuk. Arada konuşurken Florida’dan gelen arkadaş çok sevdiği işini bıraktığını söyledi. “Niçin?” diye sorduğumda eğer yanlış hatırlamıyorsam aldığı maaşının 2000 dolarını bakıcıya verdiğini geriye kalanında doktor vs gittiğini söyledi. Bunun yerine çocuğa kendisinin bakmasının daha doğru bi karar olacağını düşündüğü için belli bir süre çalışmama kararı aldığından bahsetti. Bence de haklıydı ama hemen aklıma gelen ilk soruyu sordum. “Peki çocuk büyüyünce ne olacak? Bulabilecek misin aynı standartta bir iş?” Arkadaşım bulabileceğini bundan dolayı endişe duymadığını söyleyince onun adına çok rahatlamıştım. Aslında tüm anneler çocuklarına kendileri bakmak istiyorlar ama işte ekonomik koşullar, işi bırakırsa sonrasının meçhul oluşu anneleri işe gitmeye mecbur bırakıyor.

Hani dedik ya Türkiye’dekiler şanslı, anneanne-babaanne olayı var. Hemen aklınıza şu soru gelebilir “eeeee büyükler Amerika’ya da gelebilirler!”. Ama kazın ayağı öyle değil. Amerika’da doğum sırasında annelerimizi yanımıza çağırabiliyoruz ama annelerimize verilen kalma süresi max 6 ay. Yani 10 yıllık vize alsada kalma süresi max 6 ay ile sınırlı. Buna paralel olarak sadece problem kalma sınırı ile bitmiyor, birde sağlık sigortası olayı var. Gelince kendilerine birsey olursa sorusu hep akıllarda… Hadi geldiler diyelim yabancı dilleri yok eğer arabada kullanamıyorlarsa tamamen size bağımlı oluyorlar. Hem onların özgürlükleri hemde sizinkiler sınırlanıyor ve sonunda onlar da Türkiye’yi özler duruma geliyorlar. Peki büyükler olmadan ne yapacağız, ne yapmalı Amerika’da yaşayan anneler?

Birde çalışmayan anneler yönünden bakalım olaya.. Annemiz çalışmıyor, çocuğu ile birlikte. Ama o ilk 3 yıl çocuk tamamen anneye bağımlı. Anne nerdeyse ilk 3 yıl 7/24 çalışır durumda oluyor. Peki annenin hiç teneffüse ihtiyacı yok mu acaba? Tek başına geçireceği, kendine veya eşine zaman ayırabileceği 1-2 saati olmasın mı? İşte bu noktada yine bir yardımcı ihtiyacı doğuyor. California Costa Mesa‘da otururken İtalyan bi arkadaşım vardı. Çalışmıyordu ama çok bunalmıştı artık. Eşiyle yanlız vakit geçiremediğini söyleyip duruyordu, çok üzgün ve bitkindi. Konserlere gidemediğinden, kendine zaman ayıramadığından, NBA’deki takımlardan biri olan Los Angelas Lakers’ın maçlarını kaçırdığından veya en basitinden bir akşam yemeği için dışarı çıkamadığından yakınıyordu. Sonrasında İtalya’ya gidip geri geldiğinden 2 hafta sonra buluştuk baktım çok mutluydu. “Ne oldu sende bir değişiklik var yoksa memleket havası mı iyi geldi?” diye sorunca burada yaşadığı problemi hallettiğini söyledi. Akşamları 2 yada 3 saatliğine haftada 3 gün çocuğuna bakacak bir Meksikalı bakıcı bulduğundan bahsetti. Üstelik saatine sadece 7 dolar verdiğini de ekledi. Burada Meksikalı göçmenlerin çoğu kaçak yaşıyor dolayısı ile yaşamak için en düşük ücrete dahi razı olabiliyorlar.

Peki Amerika da bebek bakıcısı veya buradaki deyimi ile “babysitter yada Nanny” araştırırken nelere dikkat etmeliyiz, ücretler genel anlamda nasıl? Kanuni olarak yapmamız gereken birşey var mı ? Şimdi bu sorulara cevap arıyalım..

İlk Soru

İlk soru – Bebek bakıcısını (Babysitter/Nanny) nerelerden bulabiliriz ?

İlk önce çevremize, arkadaşlarımıza sorabiliriz tavsiye edebilecekleri, güvenilir müsait biri var mi? Kendi yaşadığımız eyalete bağlı Yahoo, Google veya benzeri üyesi olduğumuz gruplara yine aynı soruyu sorarak bir araştırma yapabiliriz. Buna parallel olarak Amerika’da artık olmazsa olmazımız olan herkesin ezberindeki Craiglist‘te kendi bulunduğumuz şehri seçerek “search” bölümünde Babysitter/Nanny diye aratıp bir sonuca ulaşabiliriz.

Ve en son olarak Google’da “Find a Baby sitter” diye aratıp önümüze çıkan linklerden örneğin; bunların arasında en meşhuru sittercity.com veya sayfada çıkan diğer sitelere göz atabilir, oradan bize uygun bir bebek bakıcısı bulabiliriz. Peki bebek bakıcılarımızı bulduk onları mülakata almadan önce neler bekliyoruz bakıcımızdan ? Bunu bir listelemek lazım.

• Eğer çalışan bir anne isek hangi günler, hangi saatler arasında gelmeli?
• Evi yakın mı oturuyor? Saatinde gelebilecek mi? Kendisini engelliyebilecek özel bi durumu var mı?
• Bebeğin tüm bakımını üstelenmesini istiyor musunuz? Bez değiştirmesi, bebeğin yemeğini hazırlaması, parka götürmesi vs gibi.
• Ev işlerinde size yardımcı olmasını istiyor musunuz?
• Yardımcı olmasını istiyorsanız bunların neler olduğunu tek tek yazmanız lazım sonradan gelebilecek itirazlara, vereceği olumsuz cevaplara veya tepkilere karşı.

Bulacağınız bakıcının görev ve sorumlulukları, size ve onun içinde bulunduğu şartlara göre değişiklik gösterecektir. “Tamam buldum, iste bu!” dediğiniz anda o kişinin de işini severek isteyerek mutlu bir şekilde yapmasını sağlayacak şartları karşılıklı anlayış ve fedakarlıkla belirleyin.

Gelelim bir de madalyonun öbür yuzune. Burada anlatacaklarım benim şahit olduğum negatif olaylar ve au-pair’lik düşünenlerin göz önünde bulundurması gereken olaylar. 2004 yılında Amerikalı bir aileye, au-pair programına katılmak, au-pair’in haftalıkları hariç, $3,500-5,000’a (toplamda $10,000-12,000) malolduğundan bundan maksimum faydayı sağlamaya çalışıyorlar. Bu nedenle haftada 40 saatin altında çalışmak pek beklenmemeli (genelde 40-45 saat çalışma olarak belirtilir başvururken de). Çocukların okul durumlarına göre gün ortasında çalışmadığınız bir veya iki saat olabilir ama o zamanı da pek kendiniz için birşeyler yaparak geçirmeniz ne kadar mümkün olur düşünmek lazım. Okula gidemezsiniz o iki saat içinde, sinemaya gidemezsiniz, çıkıp gezip tozmak koştur koştur olur. Belki bir spor klübüne gidip egzersiz yapmak en mantıklı olay olabilir.

Amerika’da mesafelerin oldukça uzak olması nedeni ile bir çok aile au-pair’e eski bir araba temin eder. Bazı aileler bu arabanın kişisel kullanımına bazı sınırlamalar getirse bile, Amerika’da arabanızın olması büyük nimettir. Arabanız olmadığı zaman, hayat epey zorlaşır ve diğer au-pair’lere ve arkadaşlarınıza bağımlı hale gelirsiniz. Toplu ulaşım pek yaygın olmadığından, şehir merkezinden uzak yerlerde yaşayan ailelerin yanında kalacak au-pair’ler arabaya mutlaka ihtiyaç duyacaktır. Şehir merkezlerinde veya toplu ulaşım olanaklarına yakın ailelerin yanında au-pairlik nispeten hayatı kolaylaştırır.

İlk örneği Polonyalı bir aupair’in ailesinden vereyim. Yanında kaldığı ailenin ekmek yemek gibi bir alışkanlığı olmadığından kızcağıza ekmek almamakta direniyor ve ekmek parasını ona ödetiyorlar. Alt tarafı haftada belki $3-4 ama bu durumla karşılaşmak insanı şok ediyor.

Bir başka örnek, bir Alman au-pair’in yanında kaldığı ailenin çocuğunun özürlü olması ve bunu başvurularında belirtmemeleri. Normal çocuklara bakmak yeterince sorumluluk yüklerken bir au-pair’in omuzlarına, bir de bu tip özürlü çocuk bakımı yüklenmesi, au-pair’e özel bir eğitim gerektirmesinin yanı sıra işin boyutunu tamamen değiştiriyor elbet.

Bir diğer au-pair’in ailesi gayet eğitimli olmasına rağmen, asker olan anne ve babadan, ki bence anne biraz psikolojik olarak karmaşık (şahsen tanışma şanssızlığına sahip oldum ve onda da biraz gerilim yarattı hanım efendi!) çekmediği kalmadı. Sonunda “biz istemedikten sonra hiç bir yere gidemezsin” şeklinde tehdit edilmeye ve hatta nerede ise evde rehin tutulmaya varacak olaylara gelinceye kadar işi ağırdan alan au-pair’lik şirketi, olay polise aksetme noktasına geldiği anda au-pair’in ailesini değiştirmesine mecburen izin verdi.

Bir başka au-pair (hikayesini kendi ağzından Yahoogroups’taki Türk Au-Pair listesinden okuyabilirsiniz), herşey çok güzel giderken suçsuz olduğunu sonradan mahkemede kanıtlamasına rağmen, ailenin başı au-pair’i sigorta poliçelerine ekletmemekten dolayı sigorta şirketiyle belaya girince, kendini kapının önünde buldu. Aile, kendilerini olaydan aklamak için en kestirme yol olarak au-pair’den en kısa zamanda ve kökten kurtulma yolunu seçti, olmadık yalanlarla au-pair’in programdan çıkarılmasına yol açtı. Arabalarına olan hasari sigortadan alabilmek için au-pair’e arabayı neredeyse hiç kullanmadığına dair yalan beyan verdirtmesine rağmen, kendi çıkarlari için herşeyi yaptılar. Hikayenin devamını, bazı hukuki olaylar çözümlendikten sonra çok daha ilginç gelişmelerle burada anlatabileceğim.

Bütün bunları okurken mutlaka aklınızdan geçmiştir “peki au-pair’lik şirketi bu konuda birşey yapmıyor mu?” Cevap ne yazık ki “hayır”. Onların müşterisi aileler ve onların istekleri her şeyin başında geliyor. Görevleri au-pair ile aile arasında olası problemleri çözmek olan grup ve bölge sorumluları da daima au-pair’leri sindirmek üzere politika uyguluyorlar. Duyacağınız başlıca şeyler “durum senin söylediğin kadar da kötü değil” ve “bundan daha iyi aile zor bulursun” olacaktır. Hatta aile sizin ayrılmanızı istemedikçe, şikayetleriniz üzerine firma yetkilileri size “seni database’imize yeniden koyduk, görüşmek için aile ararsa değiştirme şansın olabilir” deseler de kocaman bir yalan – kolay kolay yapmazlar bunu. Bütün bunlar yakın geçmişte tanıdığım au-pair’lerin başlarına gelen gerçek olaylar. Kimisi ülkesine döndü, kimisi büyük eziyetler sonunda aile değiştirdi, kimisi iş buldu da kurtuldu eziyetten. Hakkınızı, sonuna kadar arsızlık ve edepsizlik yapmanızı gerekse de yine kendinizin araması gerekiyor. Bunun için haklarınızın ne olduğunu bilmeniz lazım. Bunun en kolay yolu ise sizlere verilen kontratları iyice okumak, hiç bir şeyi göz ardı etmemek ve diğer au-pair’lerle iletişim içinde olmaktır. Her ne kadar şirketler ortada kanıt olması endişesiyle yazışma yerine telefonu tercih etseler de şikayetlerinizi de mutlaka yazılı (e-mail olabilir) yapın ki elinizde belgeleriniz olsun.

Son bir örnek olarak da bir firma ile değil de değişik yollarla bireysel iletişim sonunda Amerika’ya gelen au-pair’den örnek vereyim. Sanırım bir arkadaşı aracılığı ile ayarlamış aileyi. Turist vizesi ile gelmiş. Ailenin çocuğuna bakmasının yanında, ailenin sahip olduğu restoranın temizlik ve çamaşır işleri de yaptırılıyor. Haftada aldığı ise $50 (au-pair’likte şu anda $139). Araba verilmemiş. Bir sonuç getirmese bile şikayette bulunabileceği bir organizasyon yok, Türkiye’ye geri dönmek istemediğinden mecburen katlandığını söylüyor. Bana sorarsaniz, biraz da çekingen olduğundan başka seçenekleri aramaya, araştırmaya bile niyetlenemiyor.

Bütün bu negatif yönleri de bilmek, karşılaşabileceğiniz olayların farkında olmak, sizin beklentilerinizi daha gerçekçi temeller üzerine oturtmanızı sağlayacaktır. Eğer şansınıza çok iyi bir aileye düşerseniz ki şansınız 50/50 derim, au-pair’lik yeni bir kültür tanımak, ingilizcenizi ilerletmek ve belki bir okul bulup geleceğinizi değiştirmek için mükemmel bir fırsat olacaktır. Şansınız çok yaver gitmezse, haklarınızı bilerek ve koruyarak bazı negatif yönleri aşmanız mümkün olacaktır ama bunun için de iletişim ve paylaşım şarttır.

Her ne sebeple olursa olsun au-pair’lik düşünen herkese bol şans…

Amerika’ya geldiğinizde sizi kimse karşılamayacak maalesef havaalanında ama size daha önceden verilmiş direktifler doğrultusunda yolunuzu bulacağınızdan hiç şüphem yok (yine de benim gibi umursamaz davranmayıp gelmeden önce ufak çaplı bir araştırma yapın nereden nereye ve nasıl gideceğinize dair). İlk durağınız sizinle aynı dönemde gelen diğer au pairlerle tanışacağınız ve çocuk bakımıyla ilgili eğitim alacağınız, adı ve adresi önceden size bildirilmiş olan yer olacaktir. (Benim zamanımda YMCA’de veriliyordu bu eğitimler). Burada verilen eğitimi tamamladıktan sonra – iki üç gün sürer bu eğitim – ailenizle buluşmak üzere yola çıkacaksınız. “Nihayet!” dediğinizi duyar gibiyim Ulaşımınız, gideceğiniz yere göre ya uçakla ya da otobüsle sağlanacaktir. Ben ülkeye girişimi New York’tan yapmıştım ve eğitimin verileceği yer New York’daydı. Beni ağırlayacak aile ise Washington DC’de yaşıyordu. New York – Washington DC arası 4-5 saat olduğundan, aynı bölgeye giden au pairleri -10-12 kişilik bir gruptuk -bir otobüste toplayıp herkesi ailelere önceden bildirilen yerlere bırakmışlardı sırasıyla. Ailelerle ilk karşılaşma ani bence çok hoş; benim için öyleydi en azından. Sanki birbirini uzun yıllardır görmeyen kırk yıllık arkadaşmışız gibi sımsıkı sarılmıştık birbirimize. Sanırım o ilk andan belliydi daha sonra bir senenin çok ötesine geçecek bir dostluğa adım atışımız.

Buraya kadar geçen zaman hemen herkes için aynı şekilde işliyor ama bundan sonrası için size ne anlatabilirim bilmiyorum. Gerisi sadece size kalmış! Tek tavsiyem ne olur ama ne olur elinize geçen her fırsatı değerlendirin, burda geçirdiğiniz her anın tadını çıkartın ve bol bol şeyehat edin. Tek dileğim anlaşacağınız, aynı evi paylaşmaktan mutlu olacağınız, problem yaşamayacağınız bir aileye denk gelmeniz. Şansınız bol, yolunuz açık olsun!

İlgili Yazılar:

Amerika’da Au Pair Olmak – 1
Amerika’da Au Pair Olmak – 2
Amerika’da Au Pair Olmak – 3

Başvuru Süreci

Amerika’da au pair değişim programı, Amerika Dışişleri Bakanlığı’nın yetki verdiği sponsor şirketler aracılığıyla yürütülür. Bu sponsor şirketler diğer ülkelerdeki danışman şirketlerle (yurt dışına eğitim ya da diğer değişim programları için öğrenci yollayan şirketler) anlaşmalıdırlar. Başvuru sürecinin ilk basamağı, bu danışman şirketlerden biriyle bağlantıya geçmektir. Eğer au pair olmak için gerekli olan özellikler sizde varsa, yapmanız gereken, sizden istenilen evrakları toparlayıp kendinizi tanıtan güzel bir dosya hazırlamak olacaktir. Doldurmanızı isteyecekleri başvuru formu, pasaport, nüfus cüzdanı fotokopisi gibi vize için lazım olan belgeler, sabıka kaydı, sağlık raporu, lise diplomasi ya da üniversitede öğrenim gördüğünüzü gösteren öğrenci belgesi bu evraklardan bazıları – aklıma ilk gelenler. Bunun yanında sizden ailelere yönelik, kendinizi tanıtan, neden aupair olmak istediğinizi anlatan bir mektup yazmanız istenecektir. Ayrıca yine sizi anlatan, hayatınız hakkında bilgi verecek 5-10 fotoğraftan oluşan mini bir albüm hazırlamanız gerekecek. Kendinizi nasıl ve ne derece tanıttığınız çok önemli; çünkü bütün bilgileriniz Amerika’daki sponsor şirketin veri tabanına giriliyor ve dosyanız oraya gönderiliyor. Aynı şekilde au pair almak isteyen aileler kendi ülkelerindeki bu sponsor şirketlere başvuruyorlar ve gerekli işlemleri tamamladıktan sonra bu veritabanına erişim hakları oluyor. Dünyanın dört bir yanından binlerce kişinin bilgilerinin bulduğu bu au pair havuzunda kendinizi sunuş biçiminiz, kendinizle ilgili verdiğiniz bilgiler, samimiyetiniz, dürüstlüğünüz elbette çok önemli. Bavuru için toplamda ne kadar ücret ödendiğini şu an tam bilemiyorum ama benim geldiğim zamanda sanırım 1000 dolar civarındaydı ve bu paranın 500 dolarını programı tamamladıktan sonra geri alıyordunuz.

Peki başvurunuzu tamamladıktan, dosyanız Amerika’ya gönderildikten sonra sırada ne var? Bundan sonrası heyecanlı bir bekleyiş…Ta ki aileler sizinle bağlantıya geçmeye başlayıncaya kadar.

Aile Secimi

Başvurunuzu yapmanızın üzerinden aylar geçmiş olabilir ve siz hala hiçbir aileden haber almamış olabilirsiniz. PANİK OLMAYIN!!. Bunca zaman geçti hala bir aile bulamadım deyip sizi ilk isteyen aileye tamam demeyin sakın. İlk yazımda da belirttiğim gibi burada geçireceğiniz zamanın kalitesi, biriktireceğiniz anıların güzelliği, yanında kalacağınız aileyle olan ilişkinizle ve kuracağınız iletişimle doğru orantili. İnanın bunu ne kadar vurgulaşam azdır. Ben ilk e-postayı başvurumu yaptıktan ancak 2.5 ay sonra almıştım. Sanırım bunun sonrasındaki bir diğer 2.5 aylık sürede de en az 4-5 aileyle haberleşmiştim ama hepsini de geri çevirmiştim. Lütfen ama lütfen iç sesinize kulak verin ve aile, size vadedilenler, sizden istenenler tam anlamıyla içinize sinmedikten sonra kabul etmeyin size gelen teklifleri.

Aile seçimindeki kilit nokta bence aile, yaşayacağınız çevre ve sizden beklenenler konusunda olabildiğince kapsamlı bilgi edinmek. Bunun için de size verebileceğim en büyük tavsiye: SORU SORUN! Evet oradaki yaşantınıza dair aklınıza gelen her soruyu sorun ve fotoğraf, video gibi görsel materyaller isteyin mutlaka aileden. Bir senenizi geçireceğiniz ortamı ne kadar iyi canlandırırsanız kafanızda o kadar iyi. Sizden kaç çocuğa bakmanız ve hangi işleri yapmanız istenecek, tipik bir gününüz nasıl geçecek, günde/haftada kaç saat ve hangi saatlerde çalışacaksınız, programınız nasıl olacak, aile nasıl bir yerde yaşıyor (Amerika’da genelde insanlar şehir dışında, sessiz sakın, doğayla iç içe yerlerde yaşamayı tercih ediyorlar. Dolayısıyla yaşayacağınız yer şehre, sosyal aktivelere, ulaşım ağına çok uzak olabilir. Örneğin hareketli bir yaşam tarzınız varsa ve şehir hayatını seviyorsanız, böyle bir ortamdan çok uzakta bir bölgede yaşamak sizi sıkabilir, mutlu etmeyebilir), size araba verecekler mi, ailenin yaşadığı çevrede ne tür sosyal olanaklar ve aktiviteler mevcut, size verilen oda nerede ve nasıl olacak…Bu soruların ardı arkası kesilmez. Önemli olan oturup kendi yaşam tarzınız hakkında düşünüp, olmazsa olmazlarınızı, sizi neyin mutlu ve mutsuz edeceğini belirleyip, aileyle bu çerçevede bilgi alışverişinde bulunmanız. Eğer ailenin sizden önce başka au pairleri olduysa, mümkünse onlarla da irtibata geçip deneyimleri hakkında bilgi alın. Ailenin yaşadığı yerin tam adresini alıp internette o çevreyle ilgili araştırma yapın. Yani demek istediğim değişik kaynaklardan mümkün olduğunca çok bilgi toplayın. İnanın pişman olmayacaksınız! Aynı şekilde ailenin de size soruları olacaktir. Dürüst ve samimi bir şekilde yanıtlayın. Bu iletişim süreci sonunda her iki taraf da mutluysa tamamdir. Hazırlanmaya başlayın, çok yakında Amerika yolcususunuz!!!!!

İlgili Yazılar:

Amerika’da Au Pair Olmak – 1
Amerika’da Au Pair Olmak – 2
Amerika’da Au Pair Olmak – 3

Bu hafta, au pairlik hakkında hiçbir bilgisi olmayanlar için genel hatlarıyla au pairliği tanımlayıp kimlerin au pair olabileceğinden ve au pair olarak çalışma şartlarından bahsedeceğim. Bugünkü yazım, sizlerin de isterseniz Amerika Dışişleri Bakanlığı sayfalarından rahatça erişebileceğiniz teorik bilgilerden, kurallardan ibaret ama bilmenizde fayda var.

Au pairlik çocuk bakımına yardım etmek suretiyle bir sene boyunca Amerika’li bir ailenin yanında kalmanıza olanak veren bir uluslararası ziyaretçi değişim programı. Bu program kapsamında amaç, Amerikan kültürünü yakından tanımak, yeni arkadaşlar edinmek ve güzel anılar biriktirmek.

Kimler Au Pair Olabilir?

Au pair olabilmek için 18-26 yaşları arasında ve lise mezunu olmanız gerekiyor. Ayrıca sağlık durumunuzu ve gerekli aşılarınızın tamam olduğunu gösteren bir sağlık raporuna ihtiyacınız var. Sabıka kaydını da unutmamak lazım. Aracı kurumun sizinle yapacağı mülakatta da iyi bir izlenim verdiyseniz aupair olmak için gerekli şartlara uyuyorsunuz demektir. Bunlar kağıt üzerinde aranılan özellikler. Ama unutmamak lazım ki bir de işin sağda solda yazılı olmayan tarafı var. Dolayısıyla karar aşamasında bence siz de kendinize “Ben au pair olabilir miyim?” sorusunu sormalısınız. Bir sene boyunca ailenizden ve ülkenizden uzakta sizinkinden çok farklı kültürde bir aileyle yaşama, aynı evi paylaşma fikri sizi gerçekten heyecanlandırıyor mu? Neden au pair olmak istiyorsunuz? Bir ailenin çocuklarına bakmak gibi ciddi bir sorumluluğu üstlenebilir mısınız? Böyle bir programdan beklentileriniz neler? Bu tip sorularla ufak çaplı bir durum değerlendirmesi yapmanın eminim bir zararı olmayacaktır.

Au Pair Olarak Çalışma Koşulları Nelerdir?

Amerika kurallar ülkesi. Au pairlik de bu kurallardan nasibini alıyor tabiki. Ailenin sizden beklentileri ve sizin program dahilindeki sorumluluklarınız bu kurallarla belirlenmiş durumda. Liste uzun ama size fikir vermesi açısından özetlemem gerekirse genel hatlarıyla durum şöyle (Bu arada kısa bir not – aşağıda belirtilenler okul öncesi çocukların bakımını üstlenecek au pairleri kapsıyor. Okul çağındaki çocuklara okuldan önce ve okuldan sonra yardımcı olacak au pairlerin çalışma saatleri ve akademik sorumlulukları biraz daha farklı):

• Aile sizden günde maksimum 10 ve haftada maksimum 45 saat çalışmanızı talep edebilir.
• Aile size her hafta en az 1.5 gün ve her ay en az bir hafta sonu tatili garanti etmek durumundadır.
• Bir sene içinde 2 hafta ücretli izin kullanabilirsiniz.
• Au pair, 2 ya da 4 yıllık bir yüksek öğrenim kurumunda en az 6 krediyi tamamlamak zorundadır. Gözlemlediğim kadarıyla au pairler genelde 2 yıllık yüksek okullarda İngilizce kurslarını ya da Amerikan kültürüne odaklanan dersleri tercih ediyorlar. Ben Toefl kursuna gitmiştim, daha sonra master yapmak için Toefl sınavına girmem gerektiğinde bana çok faydası olmuştu. Amerika’da yanında kaldığınız aile okul masraflarınızı 500 dolara kadar karşılamakla yükümlüdür.
• Aupair, 3 ayın altındaki çocukların bakımını tek başına üstlenemez. Evde mutlaka çocuğun bakımından sorumlu bir yetişkinin bulunması gerekmektedir. 2 yaşın altındaki çocukların bakımına yardımcı olacak au pairler ise en az 200 saatlik bir çocuk bakımı eğitiminden geçmiş olduklarını belgelemelidirler.

Buraya kadar herşey tamamsa, bir au pairde aranan özellikler sizde varsa, ben bu koşullarda çalışabilirim diyorsanız ve aupair olmak için kesin kararınızı verdiyseniz girişimde bulunmanın zamanı gelmiş demektir. Yukarıda belirttiklerim kağıt üzerinde yazılı, uymanız gereken, esnekliği en az olan kurallar. Bunların dışında bence au pairlik deneyimizin kilit noktası sizi ağırlayan aileyle olan ilişkiniz ve iletişiminiz. Dolayısıyla aile seçiminiz çok önemli. Haftaya au pairliğe başvuru sürecinden ve aile seçiminden bahsedeceğim. Gelip bakmayı ihmal etmeyin!

İlgili Yazılar:

Amerika’da Au Pair Olmak – 1
Amerika’da Au Pair Olmak – 2
Amerika’da Au Pair Olmak – 3

Amerika Birlesik Devletleri’nde Au Pair Programı 1999 yılından bu yana Dışişleri Bakanlığı tarafından (Department of State) yürütülmektedir. Bakanlığa bağlı olarak çalışan Eğitim ve Kültür İşleri Bürosu’nun yetki alanına giren Au Pair Programı, resmi tanımıyla 18-26 yaş arasındaki yabancı uyruklu katılımcılarin 12 ay boyunca Amerika’li ailelerin yanında ev hayatına adapte olarak çocuk bakımı görevini üstlenmeleridir. Katılımcılardan beklenen çocuk bakımı hizmeti günde10 saatten ve haftada 45 saatten fazla olamaz. Ayrıca, her katılımcı aile au pair’e, bir günü haftasonuna denk gelmek şartıyla, haftada en az 1,5, ayda en az bir kere 2 kesintisiz gün hafta tatili izni vermek zorundadır. Au pair adaylarında istenen genel özellikler ise, 18-26 yaş sınırları içinde olmak, iyi derecede ingilizce bilgisine sahip olmak (orta ve ortanın üstü de dahil edilebilir – kurallarda yazmamakla birlikte), en az lise seviyesinde eğitim almış olmak, çocuk bakımı konusunda profesyonel olmamakla birlikte tecrübe sahibi olmak ve referans verebilecek durumda olmak, sağlik problemine ve sabıka kaydına sahip olmamak… Bu spesifik özellikler bir veya bir kaçı, ilgili resmi linkte verilmemekle birlikte sponsor kuruluşların adaylarda aradığı ve katılım formlarında belgelendirmelerini istediği özelliklerdir. Ayrıca, au pair’lerin Amerika’da bulundukları süre boyunca ki, au pair adayı başvuru yaptığı anda program süresini dolduracağını taahhüt etmiş sayılır, toplam 72 saatlik yada 6 saat/kredilik Amerikan kültürü, dili vb. konularda eğitim almaları gerekir. Yine resmi yazılı kurallarda geçmeyen ama Amerika için şart sayılan Sürücü Belgesi’ne sahip olma zorunluluğu sponsor kuruluşun sizde arayacağı özelliklerden bir diğeridir. Amerika’nın büyük coğrafi yapısı nedeniyle çocukların okul ve sonrası aktivitelere ulaşımını sağlamak için ailelerin çoğunun au pair’den araba kullanmasını beklemesi bu şartı gerekli kılmıştır. Ancak dediğim gibi bu programın –yazılı/zorunlu- kurallarından biri değildir. Ancak, Amerika’da toplu ulaşımın Türkiye’deki gibi yaygın olmadığını düşünürsek, araba kullanıyor olmak sizin de yılınızı verimli geçirmenizi sağlayacaktır.

Au Pair programının Amerika’da ailelere yüklediği sorumluluklar da vardır. Aslında sistemin sağlıklı yürüyebilmesi ve başarılı bir yıl geçirilebilmesi au pair kadar evsahibi ailelerin de yükümlülüklerini yerine getirmesine bağlıdır. Öncelikle ailelerden evlerine gelen kişinin bir çalışan olmaktan öte bir süre için ailenin bir üyesi olacak, başka bir ülkeden gelen genç bir misafir olarak kabul etmeleri beklenir. Au Pair Fransızca kökenli ‘on par’ kelimesinin karşılığı olarak da ‘ailenin bir üyesi’ anlamını taşımaktadır. Aileler öncelikle manevi olarak programın bu misyonunu kabul etmek zorundadır. Ayrıca, yasal olarak evlerinde au pair’e özel bir oda (minimum gerekli mobilyalar ve çoğunlukla TV vb. imkanlar) sağlamak ve günlük yemek ihtiyaçlarını karşılamak durumundadır. Ailelerin 52 hafta boyunca au pair’lere yapmakla yükümlü oldukları haftalık ödeme minimum $139.05’dır (2004). Au pair programının bir diğer zorunluluğu olarak aile, au pair’in alması gereken 72 saatlik eğitim masrafının $500’lık bölümünü karşılar. Aile, au pair’e yasal olarak 2 hafta ücretli izin vermek zorundadır. Ancak, pratikte bu iznin tarihleri aileyle karşılıklı olarak belirlendiğinden her zaman au pair’in istediği tarihlerde yıllık izne çıkması mümkün olmaz. Ve son olarak, pek çok au pair adayının merak ettiği ve çekinceleri olduğu ev işleri konusunda, yetkili makam Eğitim ve Kültür İşleri Bürosu net olarak ‘Au pair’in genel ev işleri yapması yada sorumlu olmasi beklenemez’ der. Ama yine pratikte aileler tarafından çocukların bakımı esnasında günlük işlerin (çocuk odalarını, mutfağı ve dağınık yerleri temizlemek, düzgün tutmak vb.) yapılması beklenir. Daha büyük ve geniş çapta ev işleri konusunda beklenti yada baskı au pair program sponsorunun aileyi uyarması ve hatta au pair’i aileden alması gereğini getirir (teoride).

Au Pair Değişim Programı’nın taraflara yüklediği diğer yükümlülükler ise, Dışişleri Bakanlığı’nın (Department Of State) yetkilendirdiği altı sponsor kuruluş ki, bunların haricinde Amerika’ya bu program dahilinde au pair getirme yetkisi olan başka kuruluş söz konusu olamaz (ancak bazı istisna konular vardır) ve Türkiye’de yetkili olan (yada olduğunu söyleyen!) tüm temsilci firmalar bu kuruluşlardan biriyle anlaşmalı olmalıdır, au pair’in ülkesinden geliş ve program sonunda dönüş yol masrafını karşılar. Başvuru esnasında, Au Pair’den programa katılmakla taahhüt ettiği süreyi tamamlaması ve Amerika’da zorunlu olan eğitimi alması halinde geri dönüşte verilmek üzere $500 depozit alınır. Program yılı herhangi bir sebepten tamamlanamazsa bu para geri verilmez ve ayrıca geri dönüş yol masrafı da karşılanmaz. Ancak, tüm bunlar sponsor kuruluşların uyguladığı yazılı olmayan kurallar ve aslında muallakta kalan konulardır. Ayrıca, sponsor kuruluş au pair’lere, Dışişleri Bakanlığı’nın zorunlu kıldığı bir oryantasyon ve çocuk bakımı eğitimi vermekle yükümlüdür. Au pair’in Amerika’ya geldiği ilk 4 gün verilen bu eğitime au pair’in katılmasi zorunlu (başta alınan depozitin geri verilme şartlarından biri de budur) ve tamamen ücretsizdir.

İşte genel hatlarıyla kitaplarda yazan Au Pair’lik programı bu şekilde… Ama tabii bir de yaşanılan iyi kötü tecrübeler, gerçekler ve kitaplarda yazmayan bölümler var… Au pair’lik genelde çok iyi bir fırsatken, çekilmez bir azaba da dönüşebilmektedir.

Au-pair’lik Sponsor Kuruluslar

EDUCATIONAL FOUNDATION FOR FOREIGN STUDY, AMERICAN INSTITUTE FOR FOREIGN STUDY, EURAUPAIR INTERCULTURAL CHILD CARE PROGRAMS
EF Center Boston One Memorial Drive Cambridge, MA 02142
Mr. Steven Meyer
Tel.: (617) 619-1000
Tel.: (800) 333-6056
Faks: (617) 619-1001

AMERICAN INSTITUTE FOR FOREIGN STUDY
(Au Pair in America)
102 Greenwich Avenue Greenwich, CT 06830
Tel.: (203) 869-9090
Tel.: (800) 727-2437
Faks: (203) 863-6180

EURAUPAIR INTERCULTURAL CHILD CARE PROGRAMS
250 North Coast Highway Laguna Beach, CA 92651
Tel.: (949) 494-5500
Tel.: (800) 333-3804
Faks: (949) 497-6235

AYUSA INTERNATIONAL
(Au Pair Care)
One Post Street, Suite 700 San Francisco, CA 94104
Mr. John Wilhelm
Tel.: (415) 434-8788
Tel.: (800) 428-7247
Faks: (415) 616-0585

INTEREXCHANGE AU PAIR
161 Sixth Avenue – 13th Floor New York, NY 10013
Ms. Uta Christianson
Tel.: (212) 924-0446
Tel.: (800) 287-2477
Faks: (212) 924-0575

EXPLORING CULTURAL AND LEARNING/AU PAIR REGISTRY
(Au Pair Program USA)
6955 Union Park Center Suite 100 Salt Lake City, UT 84047
Mr. Michael E. Dancy
Tel.: (801) 255-7722
Tel.: (800) 574-8889
Faks: (801) 255-7782